GOOGLE VS YAHOO

ή σε ποιά απο τις δυο εταιρείες θα θέλατε να δουλεύτε.Δείτε τα γραφεία τους.

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ

Το πείραμα της Φιλαδέλφειας ή αλλιώς «project Rainbow» ήταν ένα πείραμα που διεξήγαγε το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό τον Οκτώβριο του 1943 στη Φιλαδέλφεια. Ο στόχος αυτού του πειράματος, παραμένει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος ακόμη και σήμερα καθώς υπάρχει πολύ μεγάλη σύγχυση ως προς το τι ήθελαν να πετύχουν και τι τελικά πέτυχαν με αυτό το πείραμα, αν όντως έγινε.


Αυτό που υποστηρίζεται από την πλευρά των υπέρμαχων του πειράματος αυτού, είναι ότι ένα...

αντιτορπιλικό πλοίο συνοδείας της κλάσης Cannon, με όνομα DE-173 Eldridge, (το πλοίο αυτό κάποια στιγμή εντάχθηκε στην δύναμη του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού) εξαφανίστηκε από το λιμάνι της Φιλαδέλφειας μέσα σε μια πυκνή πράσινη ομίχλη, και εμφανίστηκε μετά από 15 λεπτά στο λιμάνι του Norfolk στη Virginia (μία απόσταση που απαιτούσε περίπου 24 ώρες ταξιδιού με συμβατικά μέσα όπως αυτοκίνητο) και έπειτα επανεμφανίστηκε στη Φιλαδέλφεια. Οι συνέπειες που είχε όμως αυτό το πείραμα στο πλήρωμα του πλοίου, ήταν τρομακτικές (γι’ αυτό και το πείραμα θεωρήθηκε ότι απέτυχε). Υπάρχουν αναφορές ότι αρκετοί πέθαναν, άλλοι εξαφανίστηκαν, άλλοι τρελάθηκαν, και μερικοί μάλιστα ενσωματώθηκαν στο κέλυφος του πλοίου!

Υπάρχουν τρία σενάρια που κατά κάποιον τρόπο ερμηνεύουν αυτό το πείραμα και είναι τα εξής:

1) Η θεωρία τεχνητής αφάνειας κατά την οποία το πλοίο ήταν εξοπλισμένο με γεννήτριες υψηλών συχνοτήτων οι οποίες θα έκαναν το πλοίο αόρατο, θερμαίνοντας τον περιβάλλοντα αέρα και το νερό. Όπως υποστηρίζεται, κάτι τέτοιο είναι πράγματι δυνατόν να γίνει με τα κατάλληλα μέσα, προκαλώντας ουσιαστικά έναν αντικατοπτρισμό. Κατά αυτή τη έννοια, το πεδίο που δημιουργήθηκε γύρω από το πλοίο δεν ήταν ηλεκτρομαγνητικό αλλά θερμικό. Κατά την επιστημονική προσέγγιση υποστηρίζεται ότι χρησιμοποιήθηκαν υπερηχητικά κύματα υψηλής έντασης τα οποία είχαν τη δυνατότητα να θερμάνουν την ύλη. Άλλωστε είναι γνωστό πως τέτοιες θερμικές αντιστροφές είναι που προκαλούν οπτικές απάτες στην έρημο και κάνουν ολόκληρα νησιά «αόρατα». Αυτή η εκδοχή εξηγεί την πράσινη ομίχλη που παρατηρήθηκε γύρω από το πλοίο, και τις επιπλοκές που παρουσιάστηκαν στους ναύτες που επέβαιναν σ’αυτό. Το αδύνατο σημείο της εκδοχής αυτής είναι ότι κατά τους υποστηρικτές της, το πλοίο ταξίδεψε κανονικά μέχρι το Norfolk - κάτι που, όπως προαναφέρθηκε, δε συμβαδίζει με το περιορισμένο χρονικό διάστημα που έγινε το πείραμα και συνεπώς δεν εξηγεί το πώς εθεάθη στο λιμάνι του Norfolk μέσα σε 15 λεπτά. Επίσης δεν εξηγεί το πώς οι ναύτες έγιναν ένα με το πλοίο, καθώς υποστηρίζει ότι απλά λιποθύμησαν και έχασαν την αίσθηση του χρόνου λόγω του ισχυρού υπερηχητικού πεδίου που δημιουργήθηκε.

2) Η επίσημη ανακοίνωση του Ναυτικού, κατά την οποία το πλοίο έλαβε όντως μέρος σε κάποιο πείραμα, το οποίο όμως αποσκοπούσε στο να γίνει αόρατο σε υποβρύχιες μαγνητικές νάρκες. Αυτό περιελάμβανε την περιτύλιξη του πλοίου με κάποιο σύρμα, έτσι ώστε να αδρανοποιηθούν τα μαγνητικά πεδία του και να το καταστήσουν «αόρατο» σε κάποιες νάρκες που βασίζονται σε αισθητήρες εγγύτητας για την πυροδότησή τους . Αυτή η διαδικασία είναι γνωστή ως απομαγνήτιση. Είναι μια σχετικά καθησυχαστική ανακοίνωση, που αφήνει όμως ορισμένα κενά. Αυτά τα κενά έχουν να κάνουν με το γιατί οργανώθηκε ένα ολόκληρο πείραμα και μάλιστα με κωδική ονομασία για την απομαγνήτιση ενός πλοίου, αφού η τεχνική αυτή ήταν γνωστή και είχε επαναληφθεί στο παρελθόν. Είναι μια εύλογη απορία στην οποία το Ναυτικό δεν έχει δώσει απάντηση, δίνοντας το δικαίωμα σε να εκφράζονται πολλές ακραίες απόψεις.

3) Η Θεωρία μεταφοράς στο χωροχρόνο, η οποία είναι και η πιο ακραία καθώς κατά τους υποστηρικτές της, το πλοίο τηλεμεταφέρθηκε. Κατά την εκδοχή αυτή, λέγεται ότι στο συμμετείχαν διάφοροι επιφανείς επιστήμονες όπως ο Αϊνστάιν με τη θεωρία ενοποιημένου πεδίου (παρ’ όλο που δεν ήταν παρών στο πείραμα, το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας στην οποία λέγεται ότι στηρίχτηκε το ναυτικό, ήταν αυτή η θεωρία), ενώ ο Τέσλα (με τον ηλεκτρομαγνητισμό) αναφέρεται από μερικούς ως ο επικεφαλής του πειράματος, παρόλο που είχε πεθάνει πριν από μερικούς μήνες. Πολλοί μάλιστα υποστηρίζουν ότι ο Τέσλα δολοφονήθηκε επειδή διαφώνησε όσον αφορά την ύπαρξη πληρώματος στο εν λόγω πλοίο. Το Eldridge συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της επιστήμης και ίσως οι άνθρωποι που ασχολούνται με την θεωρία του χωροχρόνου, να μην μάθουν ποτέ για το τι πραγματικά συνέβη τον Οκτώβριο του 1943 την 28η του μήνα στις 7.15 π.μ. στο λιμάνι της Φιλαδέλφειας.



Read more: STRANGE ACTIVITIES: ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ

Δήμητρα Παπίου - Αυτή η νύχτα μένει

Λος Άντζελες 1942 - Η άγνωστη μοναδική μάχη(;) κατά εξωγήινων (βίντεο)

Μία πιθανή μάχη της αμερικανικής αεράμυνας και της Αεροπορίας κατά εξωγήινων κατά τη διάρκεια της νύχτας της 24ης προς την 25η Φεβρουαρίου του 1942 όταν άγνωστα ιπτάμενα αντικείμενα προκάλεσαν απανωτούς συναγερμούς στην αεράμυνα της Νότιας Καλιφόρνια γίνεται ταινία βασιζόμενη σε πραγματικά γεγονότα. Την 24η ΓΦεβρουαρίου μια προειδοποίηση από το γραφείο πληροφοριών του αμερικανικού Ναυτικού ανέφερε πως μια επίθεση ήταν επικείμενη στις επόμενες δέκα ώρες.

Το ίδιο βράδυ ένας μεγάλος αριθμός από κάτι σαν φωτοβολίδες και φώτα που αναβόσβηναν στον ουρανό του Los Angeles εντοπίστηκαν αρχικά κοντά σε στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή. Ένας ακόμη συναγερμός ξεκίνησε το πρωί στις 07:18 της 24ης Φεβρουαρίου για να σταματήσει στις 22:23 το βράδυ, αποφορτίζοντας λίγο την κατάσταση. Τις πρώτες όμως πρωινές ώρες της 25ης η δραστηριότητα των αγνώστων αντικειμένων ξεκίνησε πάλι.
Τα ραντάρ του συστήματος αεράμυνας εντόπισαν άγνωστα ίχνη περίπου 120 μίλια δυτικά του Los Angeles. Οι αντιαεροπορικές πυροβολαρχίες τέθηκαν σε πλήρη συναγερμό στις 02:15 μπαίνοντας σε πράσινο συναγερμό –έτοιμες να ανοίξουν πυρ- λίγα λεπτά αργότερα. Η τότε αμερικανική Αεροπορία Στρατού USAAF (United States Army Air Force) είχε έτοιμα αεροσκάφη για απογείωση περιμένοντας περισσότερα στοιχεία για τον αριθμό και την κατεύθυνση των απειλών. Τα ραντάρ εντόπισαν τον ή τους επερχόμενους στόχους λίγα μίλια από την ακτή και στις 02:21 οι ελεγκτές σήμαναν συσκότιση για όλο το Los Angeles.
Αμέσως το κέντρο αεράμυνας γέμισε με αναφορές για «εχθρικά αεροσκάφη» αν και τα μυστηριώδη αντικείμενα που εντοπίστηκαν έξω από τις ακτές εξαφανίστηκαν. Στις 02:43 άγνωστα αεροσκάφη αναφέρθηκαν κοντά στο Long Beach ελάχιστα λεπτά αργότερα ο διοικητής μιας παράκτιας αντιαεροπορικής πυροβολαρχίας ανέφερε 25 ιπτάμενα αντικείμενα σε ύψος 12.000 ποδών. Στις 03:06 ένα αερόστατο φέροντας φωτιστικές φωτοβολίδες άρχισε να ανυψώνεται φωτίζοντας του στόχους πάνω από τη Santa Monica και τέσσερις πυροβολαρχίες άνοιξαν πυρ αμέσως φωτίζοντας τον ουρανό σαν ηφαίστειο, σε αυτό που έμεινε στις άγνωστες σελίδες της ιστορίας ως «η μάχη του Los Angeles».
Στα μεθεόρτια του επεισοδίου που είχε απασχολήσει όλες τις εφημερίδες της εποχής, ήταν πως από τον καταιγισμό των αντιαεροπορικών πυροβολαρχιών κανένα από αυτά τα άγνωστα αντικείμενα δεν καταρρίφθηκε. Η υπόθεση ποτέ δεν διαλευκάνθηκε πλήρως. Η επίσημη θέση του Στρατού ήταν πως επρόκειτο για μετεωρολογικά αερόστατα τα οποία προκάλεσαν τη σύγχυση μια σύγχυση μετά πυρών που κράτησε πρακτικά όλη τη νύκτα της 25ης Φεβρουαρίου του 1942.
Οι Iάπωνες μετά τον πόλεμο διαβεβαίωσαν πως ποτέ δεν έστειλαν αεροσκάφη πάνω από την νότια Καλιφόρνια ενώ αναφορές για την κατάρριψη τεσσάρων αεροσκαφών εκ των οποίων το ένα κατέληξε μέσα σε φωτιές σε κεντρική διασταύρωση του Hollywood –από όπου δανείστηκε και στοιχεία ο Steven Spielberg για την ταινία του με τίτλο "1942"- ουδέποτε εξακριβώθηκαν.
Σχεδόν 68 χρόνια μετά, μια ταινία του Hollywood έρχεται όχι να ρίξει φως στην υπόθεση του «μαζικού παροξυσμού» της αντιαεροπορικής άμυνας της δυτικής ακτής το 1942 για μια μάχη που επίσημα «δεν έγινε ποτέ» αλλά δανειζόμενη στοιχεία από αυτή να περιγράψει τη δεύτερη πράξη της μάχης ενός «πολέμου» που δεν έληξε. Κινούμενη στο επίπεδο της «Ημέρας ανεξαρτησίας», του «2012», του remake του «Πολέμου των κόσμων» ή του «Η ημέρα που η Γη έμεινε στάσιμη», η συνταγή του Hollywood για μια επίθεση εξωγήινων στη Γη είναι πάντα επίκαιρη και ιδιαίτερα όταν η τεχνολογία των ειδικών εφε βοηθά σε αυτό.
Η ταινία είναι προσαρμοσμένη στα σύγχρονα δεδομένα ονομάζεται Battle: Los Angeles 2011 και αναμένεται να προβληθεί στις αίθουσες των κινηματογράφων το Μάρτιο του 2011.






http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=15595&Itemid=139

ΟΤΑΝ ΤΑ ΚΑΡΤΟΥΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Lord of the Dance Warriors der helle Wahnsinn

Plaudite, amici, comedia finita est*

Θεόδωρος Κουτρούκης

Επικ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου

Οι τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές αναδείχθηκαν σε ένα ακόμη πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης, εξέλιξη που απροκάλυπτα υπέσκαψε το χαρακτήρα τους. Η αδυσώπητη κομματοκρατία, άλλως η τάση των κομμάτων να διεισδύουν σε θεσμικά πεδία της κοινωνίας και να δυναμιτίζουν μέσω του άκρατου κομματισμού την αυτόνομη λογική και τις αξίες των θεσμών της κοινωνίας πολιτών, έδειξε πάλι το αποκρουστικό της πρόσωπο επιχειρώντας να επιμολύνει περαιτέρω την αυτοδιοίκηση. Πολλοί κομματικοί σχηματισμοί επιδόθηκαν και σε μια εναγώνια προσπάθεια να πείσουν ότι οι έλληνες ψηφοφόροι αποφάνθηκαν με το ψηφοδέλτιο-σεντόνι των Καλλικρατικών δήμων για την αποδοχή ή μη του περίφημου Μνημονίου.

Ορισμένοι από τους κύριους στόχους της αδικαιολόγητης κομματικής διείσδυσης στους αυτοδιοικητικούς θεσμούς είναι πρόδηλοι: διατήρηση των διαύλων υλοποίησης ρουσφετιών με όχημα τους ΟΤΑ, πρόκριση του κομματικού συμφέροντος έναντι του συμφέροντος των πολιτών, εξασφάλιση θέσεων εργασίας για τους ημέτερους, διορισμός των παιδιών του κομματικού σωλήνα σε θέσεις οργάνων διοίκησης κ.λπ. Κατάφωρη συνέπεια των παραπάνω είναι πώς με αυτή τους τη στάση τα κόμματα αποδιώχνουν τους δημιουργικούς πολίτες από τα κοινά προκρίνοντας μια κοινωνία αμέτοχων θεατών και σιωπηλών υπηκόων. Δίχως την υποστήριξη ενός υπολογίσιμου κόμματος κανένας υποψήφιος δήμαρχος η περιφερειάρχης δεν έχει παρά μηδαμινές ελπίδες εκλογής, όσο ικανός και να είναι. Η κομματοκρατία –που, φευ, συχνά ταυτίζεται με τη δημοκρατία- γίνεται κυρίαρχη δύναμη και στρεβλώνει την έννομη τάξη, την κοινωνία και το κράτος.

Δραστικές παρενέργειες αυτής της ανέλιξης στο πολίτευμα είναι πως η κοινωνία των πολιτών στερείται την αυτονομία της, ενώ οι κομματικοί οργανισμοί μετουσιώνονται σε ανεξέλεγκτα κέντρα ισχύος, που διαδραματίζουν αμφιλεγόμενους ρόλους όπως εκείνον του διευκολυντή προσλήψεων στον κρατικό μηχανισμό ή του εξυπηρετητή ημετέρων σε διαγωνισμούς δημόσιων έργων. Επιπλέον, οι πολυποίκιλες συσσωματώσεις των επαγγελματικών και κοινωνικών ομάδων συχνά μετατρέπονται σε πολιορκητικό κριό του κάστρου της εξουσίας, που οι πολιτικοί οργανισμοί επιδιώκουν να εκπορθήσουν. Με αυτόν τον τρόπο τα κόμματα εδραιώνουν ένα διακομματικό μηχανισμό προνομίων, συνδιαλλαγής και ασύδοτων δραστηριοτήτων.

Επιπλέον η απόλυτη κυριαρχία των κομμάτων εργαλειοποιεί τους θεσμούς, μια και αυτό που έχει πλέον σημασία είναι πώς το κάθε κόμμα θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές και όχι τόσο το πώς θα διαχειριστεί τα κολοσσιαία προβλήματα της χώρας. Έτσι, τηρουμένων των αναλογιών, τουλάχιστον στα κόμματα εξουσίας υφίσταται μια εντυπωσιακή ταυτότητα στόχων, συμφερόντων και πρακτικών.

Η εξέλιξη αυτή επιτείνει την απογοήτευση των πολιτών από το κατεστημένο του παραδοσιακού πολιτικού προσωπικού και από το αυτιστικό μοντέλο διακυβέρνησης, που οδήγησαν τη χώρα σε οικονομική ταπείνωση. Η στρεβλή κομματική διαμάχη στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές έπληξε και την κρίσιμη αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση του Καλλικράτη. Ο κομματικός ανταγωνισμός προίκισε τον πολιτικό διάλογο με δημαγωγία, προτάσεις για ψευδολύσεις, ανευθυνότητα, με εγκόλπιο ακατάσχετου λαϊκισμού.

Σε αυτή τη διακωμώδηση του πολιτεύματος και των θεσμών το φιλοθεάμον κοινό δείχνει ιδιαίτερα κουρασμένο από την αδιάκοπη επανάληψη του ίδιου έργου. Επομένως, δεν πρέπει να εκπλήσσει η δυσθεώρητη αποχή των εκλογέων, όπως αυτή αποτυπώθηκε και τις δύο Κυριακές των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών.

Το 1920 η αντιβενιζελική αντιπολίτευση κέρδισε τις εκλογές με το σύνθημα "Οίκαδε" υποσχόμενη την αποστράτευση των κληρωτών. Aμέσως μετά επιστράτευσε και νέες κλάσεις στρατευσίμων και συνέχισε τη Μικρασιατική Εκστρατεία. Την προηγούμενη Κυριακή ορισμένοι δήμαρχοι και περιφερειάρχες εκλέχτηκαν ως "αντιμνημονιακοί". Από την 1-1-2011, όλοι οι εκλεγμένοι αυτοδιοικητικοί άρχοντες θα κληθούν να εφαρμόσουν το Μνημόνιο (ίσως κι ένα νέο Μνημόνιο με επαχθέστερους όρους). Η κωμωδία τελείωσε!


*Χειροκροτήστε, φίλοι μου, Η κωμωδία τελείωσε!

Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών 2010: Ιστορικές αλλαγές

Με ιστορικές αλλαγές σε δήμους όπως της Αθήνας μετά από 25 χρόνια, με θρίλερ έως τις πρώτες πρωινές ώρες στη Θεσσαλονίκη, με κοινή αίσθηση στο Μαξίμου ότι το ΠΑΣΟΚ πέρασε τον εκλογικό κάβο χωρίς να βουλιάξει αλλά και με μία τεράστια παραδοχή ολοκληρώθηκε και ο δεύτερος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Την παραδοχή ότι οι πολίτες αδιαφόρησαν παντελώς για τις εκλογές απογοητευμένοι από το πολιτικό σύστημα και προοδεμένοι από τις δυνάμεις που μονοπωλούν στο πολιτικό σκηνικό του τόπου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, το ποσοστό αποχής κατά το β’ γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών ξεπέρασε το 54% έναντι 40,01% που είχε αγγίξει την προηγούμενη Κυριακή.
Θρίλερ στη Θεσσαλονίκη με νικητή τον Μπουτάρη, στον Καμίνη ο δήμος Αθηναίων, νικητής ο Μιχαλολιάκος στον Πειραιά
Σε μονομαχία για γερά νεύρα αποδείχθηκε η αναμέτρηση στο Δήμο Θεσσαλονίκης, η οποία κρίθηκε κυριολεκτικά πάνω στο νήμα, με τον Γιάννη Μπουτάρη να επικρατεί του Κώστα Γκιουλέκα για μερικές εκατοντάδες ψήφους. Συγκεκριμένα, με καταμετρημένο το 100% των ψήφων, ο κ. Μπουτάρης εκλέχθηκε δήμαρχος με ποσοστό 50,20%, έναντι 49,80% που έλαβε ο κ. Γκιουλέκας.
Στην Αθήνα, η εκλογή του Γιώργου Καμίνη – με καταμετρημένο το 99,58% των ψήφων – με ποσοστό 51,94% στο δημαρχιακό θώκο σηματοδοτεί το τέλος μιας 25χρονης «γαλάζιας» κυριαρχίας. Ο αποχωρών δήμαρχος, Νικήτας Κακλαμάνης, συγκέντρωσε ποσοστό 48,06.
Την ίδια στιγμή, στον Πειραιά, ο Βασίλης Μιχαλολιάκος από τη ΝΔ κέρδισε τη δημαρχία με ποσοστό 51,80%, έναντι 48,20% (με καταμετρημένο το 97,70% των ψήφων) που συγκέντρωσε ο Γιάννης Μίχας από το ΠΑΣΟΚ.
«Κλείδωσε» ο Σγουρός, νίκη για Τατούλη και Ψωμιάδη, θρίλερ σε Ιόνιο, Βόρειο Αιγαίο και Θεσσαλία
Από νωρίς ξεκαθάρισε το σκηνικό σε ό,τι αφορά την Περιφέρεια Αττικής, με το Γιάννη Σγουρό (ΠΑΣΟΚ) να κερδίζει την εκλογική αναμέτρηση με ποσοστό 52,83%, έναντι 47,17% που συγκέντρωσε ο Βασίλης Κικίλιας (ΝΔ) – ενσωμάτωση σε ποσοστό 98,56%.
Χαμόγελα στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας για τον Παναγιώτη Ψωμιάδη (ΝΔ), ο οποίος εκλέγεται με ποσοστό 52,55%, έναντι ποσοστού 47,45% που έλαβε ο Μάρκος Μπόλαρης από το ΠΑΣΟΚ.
Περιχαρής για τη νίκη του εμφανίστηκε, ωστόσο, και ο Πέτρος Τατούλης, ο οποίος εξελέγη Περιφερειάρχης Πελοποννήσου με ποσοστό 52,53%, έναντι 47,47% που έλαβε ο Δημήτρης Δράκος από τη ΝΔ.
Μεγάλη μάχη έδωσαν μέχρι και την τελευταία στιγμή οι υποψήφιοι για την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων. Τελικός νικητής με 50,80%, ο Σπύρος Σπύρου, που υποστηρίζεται από τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ έναντι 49,20% που λαμβάνει ο Ηλίας Μπεριάτος, ο οποίος έχει τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ.
Στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, με καταμετρημένο το 100% των ψήφων, ο Νάσος Γιακαλής από το ΠΑΣΟΚ εκλέγεται με ποσοστό 50,77% έναντι 49,23% που συγκεντρώνει ο Παύλος Βογιατζής (ΝΔ – ΛΑΟΣ).
Τέλος, για την Περιφέρεια Θεσσαλίας, με την ενσωμάτωση να βρίσκεται στο 100%, ο Kώστας Αγοραστός (ΝΔ) εκλέγεται με ποσοστό 50,56%, έναντι 49,44% που λαμβάνει ο Απόστολος Παπατόλιας (ΠΑΣΟΚ).
Το ΠΑΣΟΚ κερδίζει, επίσης, τις Περιφέρειες Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης, με τον Αρ. Γιαννακίδη, της Δυτικής Ελλάδας με τον Απ. Κατσιφάρα, της Κρήτης με το Σταύρο Αρναουτάκη (είχε εκλεγεί την πρώτη Κυριακή) και του Νοτίου Αιγαίου με το Γιάννη Μαχαιρίδη (είχε εκλεγεί την πρώτη Κυριακή) της Πελοποννήσου.
Η ΝΔ κερδίζει, ακόμα, τη Δυτική Μακεδονία με το Γ. Δακή, την Ήπειρο με τον Αλ. Καχριμάνη (είχε υποστηριχθεί και από τον ΛΑΟΣ).
Η αποτίμηση των πολιτικών αρχηγών
Τα συγχαρητήρια του σε όσους εξελέγησαν στις νέες περιφέρειες και τους δήμους έδωσε ο πρωθυπουργός με δηλώσεις του από το Μέγαρο Μαξίμου λίγο μετά τις 22:45.
Όπως είπε η κυβέρνηση θα είναι κοντά τους για να στηρίξει τον Καλλικράτη.
Σύμφωνα με τον Γ. Παπανδρέου οι πολίτες έδειξαν τον δρόμο με την ψήφο τους αυτές τις δύο Κυριακές, «ζήτησαν τη συνέχιση της πορείας, επέλεξαν τη σταθερότητα και απέρριψαν τις σειρήνες της αποσταθεροποίησης».
Για αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών που επικυρώνει τα πολιτικά συμπεράσματα του πρώτου γύρου έκανε λόγο ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος επισήμανε ότι το κόμμα του βγαίνει ανανεωμένο και δυνατό.
Επίθεση στον αρχηγό της Ν.Δ. εξαπέλυσε ο Γιώργος Καρατζαφέρης στις δηλώσεις του για το αποτέλεσμα των εκλογών.
Όπως ανέφερε ο αρχηγός του ΛΑΟΣ ο κ. Σαμαράς δεν θα πρέπει να είναι ικανοποιημένος με την εικόνα του κόμματός του αφού, όπως είπε, όπου προηγείται η Νέα Δημοκρατία, αυτό οφείλεται στους ψήφους του ΛΑΟΣ.
Έκφραση αγανάκτησης και δυσαρέσκειας χαρακτήρισε την ψήφο των πολιτών η Γ.Γ. της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, η οποία αναφερόμενη στη συζήτηση για την αποχή παραδέχθηκε ότι απασχολεί και τον Περισσό, ο οποίος την καταδικάζει.
Χαρακτήρισε, όμως, υποκριτική τη συζήτηση για την αποχή αναρωτώμενη ποιοι είναι αυτοί που οδήγησαν τον κόσμο στα σπίτια και του έχουν καλλιεργήσει την εντύπωση του μονόδρομου της Ε.Ε..
Την εκτίμηση ότι η χώρα εισέρχεται σε παρατεταμένη μεταβατική περίοδο με πολιτικές ανακατατάξεις, και στο βάθος της οποίας φαίνονται νέες εθνικές εκλογές έκανε ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρας.
Ο κ. Τσίπρας είπε ότι την προηγούμενη Κυριακή οι πολίτες με την ψήφο τους έστειλαν ένα σαφές μήνυμα καταδίκης της πολιτικής του μνημονίου και της τρόικα και πρόσθεσε ότι όσοι δεν επέλεξαν να απέχουν, έστειλαν με στρεβλό τρόπο ένα εξίσου σαφές μήνυμα διαμαρτυρίας που μας αφορά όλους, για διαφορετικούς λόγους.


Zougla.gr

Αγορά Ναυτικής εργασίας: Τα απορρυθμιστικά μποφόρ της παγκοσμιοποίησης

Του Θεόδωρου Κουτρούκη*

Η πλημμυρίδα της παγκοσμιοποίησης έχει κατακλύσει και τη ναυτιλία, έναν από τους πιο δυναμικούς και συνάμα διεθνοποιημένους κλάδους υπηρεσιών. Επομένως, η διαφοροποίηση των εργασιακών θεσμών και η εμφάνιση νέων δεδομένων στην προσφορά και ζήτηση εργασίας του κλάδου έχουν δρομολογήσει δομικές ανακατατάξεις στη ναυτεργασία.
Η αγορά ναυτικής εργασίας είναι μια κατεξοχήν διεθνοποιημένη αγορά. Οι ναυτικοί που εργάζονται υπό καθεστώς σημαιών ευκαιρίας κινούνται σε καθεστώτα διαφορετικής δικαιοδοσίας, εργάζονται με συναδέλφους πολυεθνικής προέλευσης, σε εθνικά απρόσωπους εργοδότες, εντός ενός διεθνώς καθορισμένου ρυθμιστικού πλαισίου. Τα κύρια χαρακτηριστικά αυτής της αγοράς είναι τα ακόλουθα :
Οι ναυτικοί κάθε εθνικότητας είναι δυνητικά απασχολούμενοι
Υπάρχουν αποτελεσματικοί υπερεθνικοί σύνδεσμοι μεταξύ των διαχειριστών πληρώματος, τα πρακτορεία επάνδρωσης και τις εθνικές αγορές εργασίας
Δεν υφίστανται τυπικά εμπόδια εισόδου στην αγορά εργασίας, εκτός από τη συμμόρφωση με τους διεθνείς κανόνες πιστοποίησης
Υπάρχει ευρεία επάνδρωση με πολυεθνικό ανθρώπινο δυναμικό
Υφίσταται υψηλή ευαισθησία στις διακυμάνσεις του διεθνούς εμπορίου
Συναντάται χαμηλή και φθίνουσα αντιστοιχία ανάμεσα στη σημαία του πλοίου και την εθνικότητα του πληρώματος
Διαπιστώνεται απουσία καθολικής ρύθμισης
Η απασχόληση του εγχώριου ναυτεργατικού δυναμικού εξαρτάται εν πολλοίς από το βαθμό της υποκατάστασης των Ελλήνων ναυτικών από απασχολούμενους άλλης εθνικότητας αλλά και από τη ναυτολόγηση πλοίων υπό ελληνική σημαία, καθώς περισσότεροι από 9 στους 10 έλληνες ναυτικοί, βρίσκουν απασχόληση σε πλοία υπό ελληνική σημαία.
Η επέλαση της παγκοσμιοποίησης δημιούργησε δύο τμήματα στην αγορά ναυτικής εργασίας: ένα της εθνικής σημαίας και ένα των αλλοδαπών σημαιών, μεταξύ των οποίων μπορεί να αναπτύσσει κινητικότητα ένας ναυτικός.
Μερικά από τα κύρια χαρακτηριστικά της απασχόλησης στην ελληνική ναυτιλία είναι:
Ισχυρή τάση υποκατάστασης των Ελλήνων ναυτικών από αλλοδαπούς
Συγκέντρωση των Ελλήνων ναυτικών στην ηλικιακή ομάδα 40-50 χρόνων καθώς και σημαντική μείωση των νεοεισερχόμενων
Σχετική αύξηση του αριθμού των ηλικιωμένων ναυτικών
Σημαντική αναβάθμιση του επιπέδου εκπαίδευσης των ελλήνων ναυτικών και ιδίως των αξιωματικών και υπαξιωματικών
Αξιοσημείωτη διαφοροποίηση των επιδράσεων των νέων τεχνολογιών στις διάφορες ειδικότητες
Μικρή, αν όχι ελάχιστη, επίδραση του νόμου στην οργανική σύνθεση των πληρωμάτων των πλοίων ελληνικής σημαίας και ύπαρξη εθνικού μονοπωλίου στην αγορά ναυτεργασίας, καθεστώς που σχετίζεται με την μονοπωλιακή δύναμη των ελλήνων εφοπλιστών (λόγω των αντικινήτρων του ελληνικού ασφαλιστικού συστήματος).
Χάρτα Δικαιωμάτων των Ναυτικών
Εξάλλου, η ναυτική εργασία αποτελεί ένα ξεχωριστό πεδίο στη σφαίρα της κοινωνικής προστασίας καθώς διέπεται από ειδικές ρυθμίσεις.
Μάλιστα η ναυτική εργασία διέπεται τόσο από διεθνείς κανόνες, όσο και από εθνικές ρυθμίσεις. Στο διεθνές επίπεδο αναφέρεται ενδεικτικά η πρόσφατη διεθνής σύμβαση για τη ναυτική εργασία που υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας το Φεβρουάριο του 2006.
Η Σύμβαση καθορίζει τις ελάχιστες απαιτήσεις αναφορικά με την υγεία, την ασφάλεια και την ευημερία των ναυτικών. Έχει αναφερθεί ως η «Χάρτα των δικαιωμάτων για τους ναυτικούς» και διαμορφώνει ένα νομοθετικό πλαίσιο για την προστασία των δικαιωμάτων τους. Επίσης χαρακτηρίζεται ως ο ‘τέταρτος πυλώνας της ναυτιλιακής νομοθεσίας’ συμπληρώνοντας τις λοιπές θεσμικές ρυθμίσεις, κάτι το οποίο υποδηλώνει ότι η σύμβαση αυτή είναι πολύ σύνθετη και εξαιρετικά ευρεία στο πεδίο εφαρμογής της.
Με το μηχανισμό επιβολής και συμμόρφωσης μέσω της διαδικασίας επιθεώρησης και πιστοποίησης των πλοίων από την αρμόδια αρχή της σημαίας του πλοίου καθώς και της επιθεώρησης από τις λιμενικές αρχές, ένα πλοίο μπορεί να τεθεί υπό κράτηση στο μέλλον λόγω μη συμμόρφωσης με κάποιον από τους όρους της διεθνούς σύμβασης εργασίας.
Η νέα Σύμβαση Ναυτικής Εργασίας του 2006 περιλαμβάνει ένα σύνολο διατάξεων αναφορικά με τα ακόλουθα ζητήματα :
1. Τις ελάχιστες απαιτήσεις για τους ναυτικούς προκειμένου να εργαστούν σε ένα πλοίο
2. Τις συνθήκες απασχόλησης
3. Τους χώρους της ενδιαίτησης, των ψυχαγωγικών εγκαταστάσεων και του τμήματος τροφοδοσίας
4. Την προστασία την υγείας, την παροχή ιατρικής φροντίδας, συνθηκών διαβίωσης και εργασίας, την κοινωνική ασφάλιση
5. Τον έλεγχο και εφαρμογή της Σύμβασης
Οι απαιτήσεις της Σύμβασης εφαρμόζονται σε όλα τα πλοία με εμπορική δραστηριότητα εκτός των αλιευτικών, πολεμικών πλοίων και σκαφών που πλέουν εντός των ορίων του λιμανιού εκεί που εφαρμόζονται οι κανονισμοί του λιμανιού. Πιστοποίηση απαιτείται για σκάφη 500 GT και άνω, που εκτελούν πλόες εξωτερικού και φέρουν τη σημαία ενός κράτους μέλους που έχει επικυρώσει την Σύμβαση. Επίσης μέσω της διαδικασίας ελέγχου από τις λιμενικές αρχές, πλοία τα οποία δεν διαθέτουν πιστοποιητικό (λόγω μη επικύρωσης της Σύμβασης από την σημαία τους) θα πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις της σύμβασης.
Όσον αφορά την εθνική διάσταση ισχύει η εκάστοτε νομοθεσία του εμπλεκόμενου κράτους. Έτσι, τόπος παροχής εργασίας του ναυτικού θεωρείται το πλοίο, και, επομένως, εφαρμόζεται το δίκαιο της σημαίας του πλοίου, εκτός αν πρόκειται για σημαία ευκαιρίας.
Τα κυριότερα νομοθετήματα που αναφέρονται στη ναυτική εργασία στην Ελλάδα είναι ο Κώδικάς Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου (Ν. 3816/58), ο Κώδικάς Δημόσιου Ναυτικού Δικαίου (Ν.Δ. 187/73), ο νόμος 762/78 περί της αστικής ευθύνης του αντιπροσώπου του εργοδότη που συνάπτει στην Ελλάδα σύμβαση εργασία με ναυτικό, ο Α.Ν. 32767/44 περί Συλλογικών Συμβάσεων στην ναυτική εργασία , ο Ν. 5/75 περί της συμπλήρωσης του Ν.Δ. 85/74 για την αποκατάσταση των συνδικαλιστικών ελευθεριών των εργαζομένων στη θάλασσα κ.α.
Ιδιαίτερα στο πεδίο του Συλλογικού Ναυτεργατικού Δικαίου, οι συλλογικής συμβάσεις εργασίας (ΣΣΕ) των ναυτικών ρυθμίζουν κανόνες στη σφαίρα της ναυτεργασίας και δεσμεύουν έλληνες και αλλοδαπούς πλοιοκτήτες όταν σε αυτούς εφαρμόζεται το ελληνικό δίκαιο.
Οι κλαδικές ΣΣΕ μπορούν να αναφέρονται σε εργαζόμενους περισσότερων ομοειδών ή συναφών εκμεταλλεύσεων/ επιχειρήσεων μιας πόλης/ περιφέρειας η/ και ολόκληρης της χώρας.
Η ατομική σύμβαση εργασίας ναυτικού μπορεί να περικλείει ευνοϊκότερους όρους εργασίας για τον εργαζόμενο.
Το καθεστώς των ναυτεργατικών σωματείων διέπεται από το νόμο 2151/20 και το Ν.Δ. 4361/64, ενώ οι οργανώσεις των εφοπλιστών και των εργατών θάλασσας, που θεωρούνται οι πιο αντιπροσωπευτικές από τον υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας συνομολογούν ΣΣΕ, οι οποίες δεσμεύουν τα πληρώματα των αντιστοιχών πλοίων, όπως προβλέπεται στην αντίστοιχη ΣΣΕ.
Ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας μπορεί με Απόφαση του να επεκτείνει την ισχύ ΣΣΕ και σε μέλη-οργανώσεις που δεν έχουν συμμετοχή στη σύναψη της.
Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες των υπερεθνικών Οργανισμών, του κράτους και των εργατικών συνδικάτων, η ίδια η φύση της ναυτικής εργασίας καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτους τους εργασιακούς θεσμούς, στους σαρωτικούς ανέμους της παγκοσμιοποίησης, με αποτέλεσμα να πλήττουν την αποτελεσματικότητα τους.

* Ο Θεόδωρος Κουτρούκης είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Πηγή
http://www.nautilia.gr/content.asp?contentid=15495

Δημιούργησαν μίνι Bing Bang με τον επιταχυντη του Cern

Ο μεγάλος υπόγειος επιταχυντής αδρονίων του CERN, κάτω από τα γαλλο-ελβετικά σύνορα, κατάφερε για πρώτη φορά να αναδημιουργήσει διαδοχικά «μίνι-Μπιγκ Μπανγκ», προκαλώντας συγκρούσεις ιόντων μολύβδου αντί πρωτονίων, με ταχύτητα κοντά σε αυτήν του φωτός (0,999) και αναπαράγοντας συνθήκες πολύ κοντά σε αυτές που επικρατούσαν κατά την απαρχή του σύμπαντος.
Οι επιστήμονες του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) δημιούργησαν θερμοκρασίες πάνω από δέκα τρισεκατομμύρια βαθμούς Κελσίου, δηλαδή ένα εκατομμύριο φορές πιο υψηλές από αυτές που επικρατούν στο κέντρο του Ήλιου μας, οι οποίες είναι οι υψηλότερες που έχουν ποτέ επιτευχθεί σε πείραμα. Αφάνταστα υψηλές ήσαν και οι πυκνότητες που επιτεύχθηκαν, ανάλογες με αυτές σε ένα άστρο νετρονίων, που ισοδυναμούν με τη συμπίεση της ύλης της μεγάλης πυραμίδας της Αιγύπτου στο κεφάλι μιας καρφίτσας.
Σε τόσο υψηλές θερμοκρασίες, τις οποίες κατέστησαν εφικτές σε ένα ελεγχόμενο και ασφαλές περιβάλλον, όπως δήλωσε ο πυρηνικός φυσικός του CERN Ντέηβιντ Έβανς, ακόμα και τα πρωτόνια και τα νετρόνια, που αποτελούν τους πυρήνες των ατόμων, λιώνουν δημιουργώντας μια καυτή υπέρ-πυκνη «σούπα» (πλάσμα) υποατομικών σωματιδίων κουάρκ και γκλουονίων. Αυτή η εξωτική μορφή ύλης πιστεύεται ότι υπήρχε αμέσως μετά τη δημιουργία του σύμπαντος.
Όπως είπε ο Έβανς, αμέσως μετά τις πρώτες ιστορικές συγκρούσεις ιόντων μολύβδου, επιφωνήματα ενθουσιασμού ξέσπασαν στην αίθουσα ελέγχου του πειράματος Alice του CERN, ενώ το πανηγυρικό κλίμα διαχύθηκε ανά τον κόσμο, σε όλους τους φυσικούς που από μακριά παρακολουθούν την εξέλιξη των πειραμάτων.
Μέχρι τώρα, ο επιταχυντής έκανε συγκρούσεις πρωτονίων, σε αναζήτηση, μεταξύ άλλων, του σωματιδίου-φαντάσματος, του μποζονίου του Χιγκς. Τώρα πια όμως και για τις επόμενες τέσσερις εβδομάδες, ο επιταχυντής θα κάνει συγκρούσεις ιόντων μολύβδου και οι φυσικοί ευελπιστούν ότι θα μπορέσουν να μάθουν περισσότερα για την ύλη (πλάσμα) από την οποία συνίστατο το σύμπαν μόλις ένα εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου μετά την αρχική «έκρηξη» (Big Bang) της δημιουργίας, πριν από περίπου 13,7 δισ. χρόνια.
Εκτός από το πείραμα Alice (ακρωνύμιο της φράσης Α Large Ion Collider Experiment) που σχεδιάστηκε ειδικά για τις συγκρούσεις ιόντων μολύβδου, επίσης και τα άλλα πειράματα Atlas και CMS (Compact Muon Solenoid) αφιερώθηκαν στις νέου τύπου συγκρούσεις σωματιδίων, σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική «Τέλεγκραφ». Μετά τις συγκρούσεις ιόντων μολύβδου για ένα μήνα, ο επιταχυντής θα επιστρέψει στις συνήθεις συγκρούσεις πρωτονίων.
Οι φυσικοί θα μελετήσουν τώρα διεξοδικά τα αποτελέσματα που θα παράγουν τα πειράματα του CERN σχετικά με το «πλάσμα κουάρκ-γκλουονίων», ελπίζοντας ότι θα καταλάβουν καλύτερα την ισχυρή πυρηνική δύναμη, μια από τις τέσσερις θεμελιώδεις δυνάμεις στη φύση, που συγκρατεί τους πυρήνες των ατόμων και η οποία είναι χίλιες φορές ισχυρότερη από την ηλεκτρομαγνητική δύναμη. Η ισχυρή πυρηνική δύναμη είναι αυτή εξάλλου που γεννάει περίπου το 98% της μάζας των πρωτονίων και νετρονίων.
Στο πείραμα Alice συμμετέχουν περίπου 1.000 φυσικοί από 100 ερευνητικά ινστιτούτα 30 χωρών. Τα πειράματα των «μίνι-Μπιγκ Μπανγκ» θα παράγουν δεδομένα με ρυθμό 1,2 gigabytes ανά δευτερόλεπτο και όλα αυτά θα πρέπει να αναλυθούν, πριν υπάρξει επίσημη επιστημονική επιβεβαίωση για τον εντοπισμό της εξωτικής πρωταρχικής ύλης, μια διαδικασία που θα πάρει εβδομάδες, αν όχι μήνες.


Read more: Δημιούργησαν μίνι Bing Bang με τον επιταχυντή του Cern
Athens Photo News 2010 http://www.apn.gr/news/world-news/dhmioyrghsan-mini-bing-bang-me-ton-epitaxynth-toy-cern/#ixzz14iWGwKLc

Καλό βόλι πατριώτες, θα το ρίξω δαγκωτό και μαύρο!

Οι δημοτικές εκλογές πλησιάζουν κι εμείς σκεφτήκαμε να σας "παραδώσουμε" σήμερα ένα μάθημα γλώσσας και ιστορίας που σχετίζεται με αυτές και το ειδικό εκλογικό λεξιλόγιο.

Αν γνωρίζετε τη σημασία και την προέλευση των φράσεων που συνωστίζονται στον τίτλο του άρθρου ίσως δε χρειάζεται να διαβάσετε παρακάτω. Αν όμως όχι, όσα ακολουθούν έχουν σίγουρα το δικό τους ενδιαφέρον. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με τη σημασία των φράσεων:
Καλό βόλι:Η φράση έχει ευρύ σημασιολογικό φάσμα και λέγεται σε διάφορες περιπτώσεις επικοινωνίας- καμιά φορά και με σκωπτική διάθεση-, όταν θέλουμε να ευχηθούμε σε κάποιον που πάει σε κάποια μάχη να είναι εύστοχος στις βολές του. Στο γλωσσικό περιβάλλον των εκλογών δηλώνει την ευχή μας για καλή ψήφο.
Το ρίχνω δαγκωτό (το ψηφοδέλτιο): ψηφίζω φανατικά πολιτικό κόμμα ή υποψήφιο. Μεταφορικά χρησιμοποιείται και όποτε θέλουμε να δείξουμε τη φανατική μας προτίμηση σε κάτι, ακόμα και αν δεν έχει καμία σχέση με εκλογές.
Μαύρο: Η αρνητική ψήφος, η καταψήφιση στις εκλογές. Στις εκλογές θα τους ρίξουμε/ θα φάνε μαύρο(και φούμο)/ θα τους μαυρίσουμε.
Για να καταλάβουμε τώρα την προέλευση των παραπάνω φράσεων χρειάζεται μια σύντομη ιστορική αναδρομή στα εκλογικά πράγματα της χώρας μας.
Σήμερα η κάλπη είναι ένα μεγάλο κιβώτιο, σε σχήμα κύβου, ξύλινο ή από διαφανές πλαστικό, με μια σχισμή στην επάνω του πλευρά, για να δέχεται τα ψηφοδέλτια.

Η χρήση ωστόσο των χάρτινων ψηφοδελτίων έγινε για πρώτη φορά σε βουλευτικές εκλογές, το 1920 και μόνο στη Θράκη και στο μέτωπο της Μικράς Ασίας. Ο εκλογικός εκσυγχρονισμός της χώρας δεν ήρθε βέβαια χωρίς αντιδράσεις. Οι παλαιοκομματικοί αντέδρασαν οχυρωμένοι πίσω από την αγραμματοσύνη των εκλογέων και χρειάστηκε η παρέμβαση στη βουλή του ίδιου του Βενιζέλου για να προχωρήσει το νομοσχέδιο που τον καθιέρωνε.

Ο τρόπος ψηφοφορίας που ακολουθούσαν ως τότε είχε καθορισθεί από το Σύνταγμα του 1864, ύστερα από πρόταση των Επτανήσιων βουλευτών,οι οποίοι πριν από την ενσωμάτωση των Επτανήσων στην Ελλάδα, το 1863, χρησιμοποιούσαν για τις εκλογές στα νησιά, το σύστημα των σφαιριδίων. Η ψηφοφορία «διά σφαιριδίων» κατοχυρώθηκε για να καταπολεμηθεί η νοθεία. Αν και το Σύνταγμα του 1911 κατήργησε το σύστημα του σφαιριδίου, χρησιμοποιήθηκε και στις εκλογές του Μαρτίου 1912 και διατηρήθηκε έως και τις βουλευτικές εκλογές του 1920 με εξαίρεση όπως αναφέραμε τις εκλογικές περιφέρειες της Θράκης και της Μικράς Ασίας.

Η κάλπη του συστήματος του σφαιριδίου χωριζόταν εσωτερικά σε δυο μέρη. Στο δεξιό μέρος, που είχε χρώμα λευκό, ήταν εξωτερικά γραμμένο το Ναι· στο αριστερό, που είχε χρώμα μαύρο, το Όχι. Η χρωματική διαφορά διευκόλυνε προφανώς τους αναλφάβητους ψηφοφόρους. Για να μην ακούγεται σε ποια μεριά πέφτει το σφαιρίδιο το εσωτερικό της κάλπης καλύπτόταν "δι’ εριούχου υφάσματος". Κάθε εκλογικό τμήμα διέθετε από μία τέτοια κάλπη για κάθε υποψήφιο. Πίσω από κάθε κάλπη στεκόταν εκπρόσωπος του υποψηφίου στον οποίο αυτή ανήκε. Ο ψηφοφόρος, μπαίνοντας, έπρεπε να πάρει τόσα σφαιρίδια όσα και οι κάλπες. Όταν έφτανε μπροστά στην καθεμιά από αυτές, ο αντιπρόσωπος φώναζε δυνατά το όνομα του υποψηφίου στον οποίο αυτή ανήκε. Η διαδικασία επαναλαμβανόταν με όλες τις κάλπες. Απαγορευόταν από τον νόμο να προσπεραστεί μια κάλπη χωρίς να ριχτεί σ' αυτήν μπαλάκι κι ο παραβάτης πλήρωνε πρόστιμο επιτόπου! Στη διαλογή μετρούσαν πρώτα αν τα μπαλάκια στην άσπρη και στη μαύρη πλευρά κάθε κάλπης είχαν άθροισμα ίσο με τον αριθμό των ψηφισάντων. Επειδή όμως πάντα βρίσκονταν οι εφευρετικοί, αν κατά τη διαλογή το άθροισμα αρνητικών και θετικών ψήφων μιας κάλπης ξεπερνούσε τον αριθμό των ψηφοφόρων, αφαιρούσαν τα παραπανίσια σφαιρίδια από τα «ΝΑΙ».

Πολλοί ψηφοφόροι τώρα είτε λόγω των οξυμμένων πολιτικών παθών είτε επειδή είχαν ιδιαίτερο λόγο να φαίνεται η ψήφος τους( το «δαγκωτό» σφαιρίδιο ήταν και προσυμφωνημένο σημείο αναγνώρισης ότι ο ψηφοφόρος εκτέλεσε το "χρέος" του προς τον υποψήφιο), δάγκωναν το σφαιρίδιο, πριν το ρίξουν. Άλλοι πάλι, έριχναν σφαιρίδια με το όνομα τους ή και επιχρυσωμένα και έτσι έβαζαν σε μπελάδες τις εφορευτικές επιτροπές, που διαφιλονικούσαν, αν τα σφαιρίδια αυτού του τύπου ήταν έγκυρα ή άκυρα. Από αυτή τη συνήθεια να δαγκώνουν τα σφαιρίδια προήλθε και η σχετική φράση, Το ρίχνω δαγκωτό. Κατάλοιπο του τρόπου της ψηφοφορίας με τα σφαιρίδια, είναι και η φράση των ψηφοφόρων: «Τον μαύρισα!». Εννοώντας, ότι έριξαν το σφαιρίδιο στο μαύρο μέρος της κάλπης. Ή αντίστροφα, «τον έβγαλα ασπροπρόσωπο»!

Η φράση τέλος "καλό βόλι" συνώνυμη της σημερινής "καλή ψήφο" χρησιμοποιήθηκε στο εκλογικό λεξιλόγιο από το σχήμα των σφαιριδίων που χρησιμοποιούσαν αντί ψηφοδελτίων. Η επιβίωση των γλωσσικών αυτών αναχρονισμών που διατηρήθηκαν και μετά την κατάργηση του συστήματος σφαιριδίων, οφείλεται ασφαλώς στο γεγονός ότι η γλώσσα είναι ένας συντηρητικός θεσμός που δεν εμφανίζεται πάντα πρόθυμος στα κελεύσματα του εκσυγχρονισμού.
Μαρτυρίες πάντως για το σύστημα σφαιριδίων βρίσκουμε αρκετές σε κείμενα της εποχής

Ο Γ. Σουρής έχει γράψει στο «Ρωμηό»:

Νέα διάλυσις Βουλής
Αγγέλματα χαράς τρελής,
ανέλπιστα και αιφνίδια.

Διάλυσιν κηρύξετε
Και τα τουφέκια ρίξετε
Και πάρτε τα σφαιρίδια.
και σε μια άλλη παραίνεσή του:

Κι όταν τη μπάλα τη βαριά
σού δώσουν κουνενέ,
θυμίσου και την κουμπαριά
και ρίξε την στο Ναι.

Κι ο Αχιλλέας Παράσχος έγραψε τους δυστυχώς ακόμα και σήμερα επίκαιρους στίχους απηυδυσμένος με τις εκλογικές προτιμήσεις των συμπατριωτών του:
Άλλος θα ήσουν δύστηνε, αν ήξευρες οποίαν
Έχει αυτό το ελαφρόν σφαιρίδιον, αξίαν.
Με αυτούς τους στίχους και την ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα ψηφίσουμε σωστά στην κάλπη και θα α-ψηφήσουμε τα κάλπικα διλήμματα και τους επαγγελματίες κάλπηδες της πολιτικής σας εύχομαι κι εγώ την παλιά καλή ευχή: καλό βόλι, πατριώτες (γιατί χανόμαστε)!!!

Πηγή: 5ο Γυμνάσιο Ηρακλείου

Vοx populi, vox dei (*): Κομματοκράτια vs Καλλικράτη

Θεόδωρος Κουτρούκης
Επικ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου





Μετά και την τελευταία τηλεοπτική συνέντευξη του πρωθυπουργού, είναι πλέον πανθομολογούμενο ότι οι επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές έχουν αναδειχτεί σε ένα ακόμη πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης, εξέλιξη που απροκάλυπτα υποσκάπτει το χαρακτήρα τους. Η αδίστακτη κομματοκρατία, άλλως η τάση των κομμάτων να διεισδύουν σε θεσμικά πεδία της κοινωνίας και να δυναμιτίζουν μέσω του άκρατου κομματισμού την αυτόνομη λογική και τις αξίες των θεσμών της κοινωνίας πολιτών, δείχνει πάλι το αποκρουστικό της πρόσωπο επιχειρώντας να επιμολύνει περαιτέρω την αυτοδιοίκηση. Πολλοί κομματικοί σχηματισμοί, λοιπόν, δεν αρκούνται απλώς να υποδεικνύουν από τα πέριξ της πλατείας Συντάγματος γραφεία τους ποιους υποψηφίους θα όφειλαν να ψηφίσουν οι πολιτικοί τους φίλοι σε κάποιον απομακρυσμένο νησιωτικό δήμο, τον οποίο ενδεχομένως δεν έχουν καν επισκεφθεί. Εσχάτως, επιδίδονται και σε μια εναγώνια προσπάθεια να πείσουν ότι οι έλληνες ψηφοφόροι θα αποφανθούν με το ψηφοδέλτιο-σεντόνι των Καλλικρατικών δήμων για την αποδοχή ή μη του πολυθρύλητου Μνημονίου.

Ορισμένοι από τους κύριους στόχους της αδικαιολόγητης κομματικής διείσδυσης στους αυτοδιοικητικούς θεσμούς είναι πρόδηλοι: διατήρηση των διαύλων υλοποίησης ρουσφετιών με όχημα τους ΟΤΑ, πρόκριση του κομματικού συμφέροντος έναντι του συμφέροντος των πολιτών, εξασφάλιση θέσεων εργασίας για τους ημέτερους, διορισμός των παιδιών του κομματικού σωλήνα σε θέσεις οργάνων διοίκησης κ.λπ. Κατάφωρη συνέπεια των παραπάνω είναι πώς με αυτή τους τη στάση τα κόμματα αποδιώχνουν τους δημιουργικούς πολίτες από τα κοινά προκρίνοντας μια κοινωνία αμέτοχων θεατών και σιωπηλών υπηκόων. Δίχως την υποστήριξη ενός υπολογίσιμου κόμματος κανένας υποψήφιος δήμαρχος η περιφερειάρχης δεν έχει παρά μηδαμινές ελπίδες εκλογής, όσο ικανός και να είναι. Επιπλέον, η εξέλιξη αυτή επιτείνει την απογοήτευση των πολιτών από το κατεστημένο του παραδοσιακού πολιτικού προσωπικού και από το αυτιστικό μοντέλο διακυβέρνησης, που οδήγησαν τη χώρα σε οικονομική ταπείνωση. Η στρεβλή κομματική διαμάχη στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές πλήττει συθέμελα την αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση. Είτε τους αρέσει είτε όχι, το διακύβευμα στις περιφερειακές και τοπικές εκλογές είναι λ.χ. οι ασφαλτοστρώσεις, τα σκουπίδια, τα ΚΑΠΗ, ο φωτισμός στις πλατειές των χωριών και όχι το Μνημόνιο ούτε τα οικονομικά μέτρα. Μάλιστα οι εκλογές αυτές είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για την εμπέδωση της περιφερειακής διοικητικής μεταρρύθμισης που κομίζει ο “Καλλικράτης”. Στις εκλογές του Νοεμβρίου οι έλληνες ψηφοφόροι δεν καλούνται να ακυρώσουν το Μνημόνιο, σε αυτή ή σε άλλη του εκδοχή · έχουν όμως μία ευκαιρία να αποτινάξουν τον κομματικό ζυγό από τη σβέρκο της αυτοδιοίκησης. Vox populi, vox dei.

(*) Φωνή λαού, φωνή θεού

Το παλιό μνημόνιο του 1843

Διαβάστε τι έγινε στην ελληνική οικονομία το 1843, συγκρίνετε το με το σήμερα και θα αντιληφθείτε τι συμβαίνει στην παγκόσμια και στην ελληνική ιστορία, ανεξαρτήτως εποχών, προσώπων και ονομάτων. Η σύγκριση, μόνο ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει. Έχουμε και λέμε:
Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει στις τράπεζες της Ευρώπης τα τοκοχρεολύσια παλιότερων δανείων που είχε πάρει η χώρα. Δυστυχώς τα λεφτά δεν είχαν πάει σε υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης και στα λούσα του παλατιού και των Βαυαρών συμβούλων του στέμματος. (Σας θυμίζει τίποτα;)
Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό τών συνολικών εσόδων του ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Στην πραγματικότητα, με την καταβολή των τόκων δεν περίσσευε τίποτα να επενδυθεί προς όφελος του ελληνικού λαού. (Αυτό μήπως;)
Την άνοιξη του 1843, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα λιτότητας, τα οποία όμως δεν αποδίδουν τόσο ώστε να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα για την ετήσια δόση χρήματα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1843, η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά. Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά. (Βρε κάτι συμπτώσεις...)
Αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του.
Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο (!), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό επιπλέον ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών, που θα δοθούν στους δανειστές της. (Πάμε πάλι απ' την αρχή. Σας θυμίζει τίποτα;)
Για να είναι σίγουροι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους, αλλά και των ποσών που εισπράττονται. (Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει...)
Για να μην πολυλογώ, σας αναφέρω τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου.
Κάθε ομοιότητα με την εποχή μας είναι εντελώς τυχαία και πέραν των προθέσεων του ιστορικού:
1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν.
2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες.
3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ενστόλων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια.
4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της "δεκάτης", που ήταν ο φόρος για την αγροτική παραγωγή.
5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.
6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα.
7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους.
8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου.
9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό.
10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες "εθνικές γαίες" με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης.
11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού.
Δεν είναι ανατριχιαστικά όμοια με την εποχή μας; Είδατε που οι οικονομικές συνταγές λιτότητας είναι σαν το παλιό καλό κρασί; Ίδιες, αιώνιες, ανυπόφορες.
Κι επειδή ξέρω ότι θα ρωτήσετε "τι πέτυχαν με όλα αυτά;", σας απαντώ: Ο κόσμος εξαθλιώθηκε για μεγάλο διάστημα, οι ξένοι πήραν ένα μέρος των χρημάτων τους, η χώρα είδε κι έπαθε να συνέλθει, αλλά φαλίρισε ξανά μετά από πενήντα ακριβώς χρόνια, με το "Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη το 1893.
Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, από πολλούς ιστορικούς θεωρείται μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα.
Περισσότερα: http://http://www.blogger.com/www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=27264:2010-10-22-170000&catid=50:mathaino-tin-ellada&Itemid=337#ixzz13SgIornY

Ερωτευμένα άβαταρ

ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΣΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ «ΠΛΑΝΗΤΗ ΠΑΝΔΩΡΑ» ΚΑΠΟΙΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ ΡΟΛΩΝ. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΤΕΛΙΚΑ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΕΙΚΟΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ;

Της Γωγώς Καρκάνη
Γνωρίστηκαν στην κορυφή ενός καταρράκτη με θέα μια καταπράσινη κοιλάδα. Στο πρώτο τους ραντεβού, που κράτησε 12 ώρες, έκαναν τα πιο τρελά και ονειρεμένα πράγματα: εκείνος την πήγε σε ένα κάστρο πάνω σε έναν λόφο, την οδήγησε στη σάλα με το μεγάλο τζάκι, πάτησε το μυστικό κουμπί και μεταφέρθηκαν μαζί σε έναν βελούδινο εξώστη, στο κέντρο του οποίου δέσποζε ένας τεράστιος κόκκινος καναπές. Τότε πέρασε από το μυαλό της μια ανησυχητική σκέψη: «Με έφερε κατευθείαν στην ερωτική φωλιά του γιατί δεν θέλει τίποτα περισσότερο από μια επιπόλαια σχέση». Ομως το μόνο που έκαναν ηταν να καίσουν σε ενα καναπέ και να μιλανε με τις ώρες...
- Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε μία ερωτική σχέση που αναπτύσσεται σε διαδικτυακό παιχνίδι ρόλων και σε μία της πραγματικής ζωής;
«Στον εικονικό κόσμο ενός παιχνιδιού ρόλων τα πάντα είναι μια αντανάκλαση της πραγματικής ζωής ή του πώς θα ήθελε ο καθένας να είναι η πραγματική του ζωή. Εκεί έχεις μεγαλύτερη ελευθερία να επιλέξεις το τι ακριβώς θέλεις να κάνεις και ποιος θέλεις να είσαι. Ετσι, όταν συνάπτεις μια ερωτική σχέση, μπορείς να ζήσεις την ψευδαίσθηση που ίσως πάντα αναζητούσε το υποσυνείδητό σου. Να υλοποιήσεις κατά κάποιον τρόπο τα όνειρα, τις κρυφές επιθυμίες σου. Τι κι αν στην πραγματική ζωή έχεις κάποια σωματική μειονεξία και δεν σε φλερτάρει κανένας; Με το άβατάρ σου μπορείς να γίνεις ερωτεύσιμος. Οταν επιστρέφεις στην πραγματική ζωή, όμως, στο πραγματικό κρεβάτι, στον πραγματικό σύντροφό σου, η ματαίωση είναι ακόμη μεγαλύτερη, το σεξ κατώτερης ποιότητας, η ζωή πιο καταθλιπτική».
- Μπορεί μια ερωτική σχέση σε ένα παιχνίδι ρόλων να μας καλύψει συναισθηματικά;
«Μπορεί να καλύψει βραχυπρόθεσμα τον παίκτη. Ομως η πραγματική ζωή χρειάζεται επαφή, συμβίωση, κοινές παραστάσεις, κοινά ενδιαφέροντα, κοινή καθημερινότητα. Χιλιάδες άνθρωποι σε όλον τον κόσμο έχουν μετατρέψει, δυστυχώς, το Second Life στη μοναδική σχεδόν ζωή τους, χάνοντας τον χρόνο τους σε ένα σύμπαν όπου δεν υπάρχουν αγγίγματα, χάδια, αγκαλιές, καθαρός αέρας, η μυρωδιά της βροχής και της θάλασσας».
- Πότε μια ερωτική σχέση στο διαδίκτυο ξεφεύγει από το «φυσιολογικό» και αγγίζει τα όρια της ψυχοπαθολογίας;
«Τις βαθιές επιθυμίες που εκφράζουμε μέσω ενός διαδικτυακού παιχνιδιού ρόλων δεν θα μπορούσαμε να τις εντάξουμε στα θέματα της ψυχοπαθολογίας, διότι δεν μιλάμε για πραγματική ζωή αλλά για ένα παιχνίδι όπου όλα επιτρέπονται. Ούτως ή άλλως, στο Second Life τίποτα δεν είναι αληθινό, “φυσιολογικό”· το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι μια απόδραση από τη σκληρή πραγματικότητα, σε αυτό μπορούμε να εκτονώσουμε όλες τις επιθυμίες μας, συνειδητές ή ασυνείδητες, ώστε να είμαστε πιο κατεσταλμένα όντα στην καθημερινότητά μας».
- Στο πλαίσιο μιας ψυχοθεραπείας, σε ποια περίπτωση θα συμβουλεύατε τον ασθενή να διακόψει μια ερωτική σχέση στο διαδίκτυο και σε ποια περίπτωση θα τον ενθαρρύνατε να τη συνεχίσει;
«Πολλοί άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν καλή σεξουαλική ζωή ή έχουν ανύπαρκτη ερωτική ζωή καταφεύγουν σε τέτοιου είδους λύσεις. Χτίζουν το σπιτικό των ονείρων τους και βρίσκουν τον σύντροφο των ονείρων τους, ο οποίος στην πραγματικότητα λίγο απέχει από τον δικό τους σύντροφο, αλλά παρουσιάζεται ως ιδανικός παρτενέρ, καθώς ξεφεύγει κι εκείνος από τη δική του καθημερινότητα. Ετσι η σχέση με τον αληθινό σύντροφο υποβαθμίζεται και μερικές φορές απαξιώνεται, γιατί κάπου μέσα στο διαδίκτυο υπάρχει ο “τέλειος εραστής”. Οταν όμως το παιχνίδι έχει πλέον υποκαταστήσει την πραγματική ζωή, όταν παραμελείται ο περιβάλλων κόσμος, τότε το Ιντερνετ γίνεται πλέον εθιστικό και απειλητικό. Αν ο ψυχολόγος ενθάρρυνε τον θεραπευόμενο να συνεχίσει το παιχνίδι, θα ήταν σαν να αποδεχόταν την απόσυρση, τη φυγή από την πραγματική ζωή».
- Τι θα συμβουλεύατε κάποιον που αποφασίζει να δοκιμάσει ένα παιχνίδι στο διαδίκτυο για να βρει ερωτικό σύντροφο, απογοητευμένος από άλλες εναλλακτικές επιλογές;
«Η προσπάθεια ανεύρεσης ερωτικού συντρόφου μέσω ενός εικονικού κόσμου ενέχει πολλές απογοητεύσεις και ματαιώσεις. Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει μια αληθινή σχέση με μια εικονική. Σύμφωνοι, η απογοήτευση, όπως και η ματαίωση, είναι μέρος της ζωής. Ομως στη φύση του ανθρώπου είναι και η εξερεύνηση, η προσπάθεια, ο αγώνας. Ολες οι σχέσεις κατακτώνται με κόπο και χρόνο, όχι με ένα κλικ στον υπολογιστή».


Διαβάστε περισσότερα: http://rc-cafe.blogspot.com/2010/10/blog-post_2770.html#ixzz13OW1V0K6

Χυμός Λεμονιού - 10.000 φορές ισχυρότερος από τη Χημειοθεραπεία;;;

Ο Χυμός του Λεμονιού είναι 10.000 φορές ισχυρότερος από τη Χημειοθεραπεία και σκοτώνει 11 ειδών Καρκινογόνα Κύτταρα! Σας το μεταφέρω απλά. Όσοι είναι του...

ιατρικού κλάδου ή γνωρίζουν αντίστοιχα, ας τους το μεταδώσουν. Ίσως να υπάρχει αλήθεια και σκοπιμότητα ταυτόχρονα. Οι ωφελιμότητες του λεμονιού. Το λεμόνι, είναι ένα θαυματουργό προϊόν στο να σκοτώνει τα καρκινογόνα κύτταρα.
Είναι 10.000 φορές ισχυρότερο από τη χημειοθεραπεία, γιατί δεν το αποδεχόμαστε αυτό; Διότι υπάρχουν οργανισμοί που ενδιαφέρονται να ανακαλύψουν μια συνθετική ουσία, που να τους επιτρέπει να αποκτήσουν κέρδη φανταστικά!
Για αυτό και από τώρα μπορείς προκαταβολικά να βοηθήσεις έναν φίλο που το χρειάζεται, επιτρέποντάς του να πληροφορηθεί ότι του είναι χρήσιμο να πιει χυμό λεμονιού για την πρόληψη της ασθένειας. Η γεύση του είναι ευχάριστη και φυσικά δεν προξενεί τις φοβερές επιδράσεις της χημειοθεραπείας. Και εφόσον έχει την δυνατότητα να το πράξεις, φύτεψε μια λεμονιά στον κήπο σου. Όλα τα μέρη του είναι ωφέλιμα. Την επόμενη φορά που επιθυμείς να πιεις χυμό, ζήτα φυσικό χυμό λεμονιού χωρίς συντηρητικά. Πόσα άτομα πεθαίνουν ενώ το μυστικό αυτό παραμένει φυλαγμένο, με καχυποψία, ώστε να μη θέσει σε κίνδυνο τα κέρδη εκατομμυρίων των μεγάλων φαρμακευτικών επιχειρήσεων!
Όπως γνωρίζετε πολύ καλά, η λεμονιά είναι χαμηλή. Δεν καταλαμβάνει μεγάλο χώρο. Όλοι τη γνωρίζουν σαν λεμονιά. Το φρούτο του είναι ένα κιτρικό προϊόν με διαφορετικές όψεις, το εσωτερικό του μπορεί να φαγωθεί άμεσα ή να επεξεργαστεί για την παραγωγή ποτών, αναψυκτικών, γλυκισμάτων κλπ. Το σημαντικό σε αυτό το φυτό οφείλεται στα ισχυρά αντικαρκινογόνα αποτελέσματά του. Και ακόμα και εάν του αποδίδονται περισσότερες χημικές ιδιότητες, το σημαντικότερο αυτού είναι δράση του πάνω στις κύστες και τους όγκους. Το φυτό αποτελεί μια θεραπευτική αγωγή για τον καρκίνο, δοκιμασμένο σε καρκίνους όλων των μορφών. Υπάρχουν ορισμένοι που το συνιστούν για όλες τις μορφές καρκίνου. Επιπλέον το θεωρούν σαν έναν παράγοντα αντιμικροβιακού ευρέος φάσματος, κατά των μολύνσεων των βακτηριδίων και όγκων, ικανό στην καταπολέμηση των εσωτερικών παρασίτων και σκουληκιών, ρυθμιστή τη υψηλής αρτηριακής πίεσης, είναι αντικαταθλιπτικό και καταπολεμά το άγχος και τις νευρικές διαταραχές.
Η πηγή αυτής της πληροφορίας είναι εντυπωσιακή: προέρχεται από έναν εκ των μεγαλύτερων φαρμακευτικών εταιρειών στον κόσμο που διαβεβαιώνει ότι μετά από 20 χρόνια εργαστηριακών μελετών, που πραγματοποιήθηκαν από το 1970 και συνακόλουθα έτη.
Τα εξαχθέντα συμπεράσματα ήταν: καταστρέφει τα καρκινογόνα κύτταρα 12 τύπων καρκίνων, συμπεριλαμβανομένων, του εντέρου κόλον, του στήθους, του προστάτη, των πνευμόνων και του παγκρέατος. τα χημικά συστατικά του δένδρου κατέδειξαν ότι δρα 10.000 καλύτερα στην επιβράδυνση ανάπτυξης των καρκινογόνων κυττάρων από το φαρμακευτικό προϊόν adriamycin, ένα χημειοθεραπευτικό φαρμακευτικό προϊόν, που χρησιμοποιείται συνήθως στον κόσμο όλο.
Το πλέον εντυπωσιακό της θεραπείας είναι ότι με τον εξαγόμενο χυμό λεμονιού καταστρέφονται μόνον τα καρκινογόνα κύτταρα και δεν επιδρά στα υγιή. Το κείμενο κυκλοφόρησε από το Ινστιτούτο των Επιστήμων Υγείας, llc 819n, Charles Street, Βαλτιμόρη, MD 1201.
(Σημείωση «ID») Το αναδημοσιεύουμε γιατί και αν δεν αληθεύουν τα συγκεκριμένα στοιχεία, το λεμόνι δεν βλάπτει. Η καχυποψία του κοινού όσον αφορά τις προθέσεις των μεγάλων πολυεθνικών δεν έχει αυξηθεί τυχαία τα τελευταία 30 χρόνια. Υπήρξαν ζωντανά παραδείγματα Εγκληματικών Ενεργειών κατά της Ανθρωπότητας από αρκετές Φαρμακοβιομηχανίες, μερικές από τις οποίες τελικά στις ΗΠΑ, κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν. Οι καπνοβιομηχανίες είναι ένα παράδειγμα. Το ίδιο συνέβη με τις ορμόνες. Οι Φαρμακοβιομηχανίες έπεισαν του γιατρούς ότι οι ορμόνες βελτιώνουν την εμφάνιση της γυναίκας μετά την εμμηνόμαυση, με αποτέλεσμα εκατομμύρια γυναίκες στις ΗΠΑ για πάνω από 20 χρόνια να φορτώνουν τον οργανισμό τους με περιττές ορμόνες και με αποτέλεσμα ο αριθμός των καρκινογεννήσεων στις συγκεκριμένες γυναίκες να εκατονταπλασιαστεί και να πεθάνουν εκατομμύρια γυναίκες! Έπρεπε δηλαδή, να πεθάνουν τόσα εκατομμύρια γυναίκες για να παραδεχτούν τελικά, ότι οι ορμόνες παράγουν καρκινογενήσεις; Υπάρχουν πολλές πανεπιστημιακές μελέτες οι οποίες «πνίγονται» από τις Φαρμακοβιομηχανίες, που στηρίζουν ότι υπάρχουν εναλλακτικές θεραπείες του καρκίνου, αντί της χημειοθεραπείας, όμως τα κέδρη από τη διάθεση αυτού του χημικού φαρμάκου είναι τεράστια! )

Πηγή: insurancedaily.gr

aiora-blog

Τα χειρότερα κέρινα ομοιώματα ever

Σε ποιον ανήκει το χρυσό… βατόμουρο της κέρινης δημιουργίας; Στον Ζακ Έφρον, τον Μπραντ Πιτ, την Αντζελίνα Τζολί ή στους Μπέκαμ;

Μερικές φορές τα κέρινα ομοιώματα των διασήμων είναι απίστευτα. Μια επίσκεψη, άλλωστε, στο μουσείο Μαντάμ Τισό στο Λονδίνο μπορεί να επιβεβαιώσει ότι πολλές δημιουργίες φέρουν ανατριχιαστική ομοιότητα με τα αυθεντικά πρόσωπα που απεικονίζουν.
Ωστόσο, δεν είναι όλοι τόσο τυχεροί. Για παράδειγμα, το βελτιωμένο ομοίωμα του Ζακ Έφρον δεν είναι τόσο τιμητικό για εκείνον. Όσο για τον Μπραντ Πιτ και την Αντζελίνα Τζολί, έχουν πλέον μείνει στην ιστορία ως κλασικές κέρινες αποτυχίες.
Δείτε την ακόλουθη γκάλερι με τις λιγότερο κολακευτικές δημιουργίες που έχουν ποτέ αποκαλυφθεί.

Ζακ Έφρον

Μπραντ Πιτ και Αντζελίνα Τζολί

Κάιλι Μινόγκ

Ντέιβιντ και Βικτόρια Μπέκαμ

Μάικλ Τζάκσον

Πρίγκιπας Ουίλιαμ

Λίντσεϊ Λόχαν

Σάιμον Κάουελ

Τζένιφερ Λόπεζ

MSN

Οι ασυνήθιστες ξένες γλώσσες κατά της νεανικής ανεργίας

Περισσότεροι από 630.000 μαθητές φοιτούν στα φροντιστήρια ξένων γλωσσών, που πλησιάζουν τις 7. 500 σ΄ολόκληρη τη χώρα. Όπως σχολιάζουν καθηγητές, το ενδιαφέρον των Ελλήνων για τις ξένες γλώσσες ήταν ανέκαθεν μεγάλο. Οι Ελληνες, άλλωστε, κατέχουν τις πρώτες θέσεις παγκοσμίως στον αριθμό των ξένων γλωσσών που μιλούν.

Αν, όμως, κάποτε η εκμάθηση μιας γλώσσας, όπως των κινεζικών, ρωσικών, ή τουρκικών ήταν πολυτέλεια και εξυπηρετούσε μόνον προσωπικές επιθυμίες, τώρα η κατάσταση έχει αλλάξει. Σε καιρούς οικονομικής κρίσης και ανεργίας, οι νέοι επιζητούν ολοένα και περισσότερες γνώσεις, δεξιότητες και πτυχία, για να δημιουργήσουν «πλούσια» βιογραφικά.
Η συγκεκριμένη ανάγκη έχει ωθήσει πολλούς στην παρακολούθηση κινεζικών. Έναν μήνα μετά την έναρξη των μαθημάτων, οι ιδιοκτήτες φροντιστηρίων ξένων γλωσσών, που διαθέτουν εκπαιδευτικό προσωπικό και για κινεζικά, υποστηρίζουν ότι έχει παρατηρηθεί μικρή αύξηση των μαθητών σε σύγκριση με τη συνολικότερη μείωση των εγγραφών σε φροντιστήρια, όπως και σε ιδιωτικά σχολεία, λόγω της οικονομικής κρίσης.
Αλλά και οι εργαζόμενοι, που παρακολουθούν ξένες γλώσσες, είτε επειδή θέλουν ένα ακόμη προσόν στο βιογραφικό τους, είτε επειδή η δουλειά απαιτεί αυτή τη γνώση, δεν είναι λίγοι. Δεδομένων, μάλιστα, των πρόσφατων συμφωνιών Ελλάδας και Κίνας, πολλοί εκτιμούν ότι το ενδιαφέρον των Ελλήνων για την εκμάθηση της κινεζικής γλώσσας θα ενταθεί.
Ο υπεύθυνος μεγάλης αλυσίδας φροντιστηρίων ξένων γλωσσών στην Ελλάδα, Θανάσης Τσαρμανίδης, επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ:
«Οι Ελληνες σε ηλικία 25 ετών σε μεγάλο ποσοστό κατέχουν ήδη δύο ξένες γλώσσες. Έτσι, αμέσως μετά αρχίζουν να σπουδάζουν μία τρίτη γλώσσα και από το 2007 και μετά, που η Κίνα έρχεται στο προσκήνιο και λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008, βλέπουμε αύξηση των μαθητών της γλώσσας αυτής».
«Δεν είναι "μόδα" τα κινεζικά. Είναι μία ακόμη προσπάθεια για να βρει ένας νέος άνθρωπος δουλειά», λέει η νεαρή Λήδα Κοκκίνη, που ολοκλήρωσε τις σπουδές της σε ελληνικό πανεπιστήμιο και τώρα πια ακολουθεί μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα της δημοσιογραφίας και επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου.
Από πολύ μικρή ηλικία, η Λ. Κοκκίνη είχε αρχίσει να παρακολουθεί μαθήματα κινεζικών, στην Ελλάδα, διότι πίστευε πως θα ήταν ένα επιπλέον προσόν για ευκολότερη εξεύρεση εργασίας, όποιες κι αν ήταν οι σπουδές της στο μέλλον. Η πραγματικότητα, όμως, τη διέψευσε μερικώς κι αυτό διότι στην Ελλάδα δεν κατάφερε -ακόμη τουλάχιστον- να βρει δουλειά. «Τελικά, είναι ευκολότερο να βρω δουλειά στη Κίνα, καθώς ήδη έχουν αρχίσει να εμφανίζονται επιχειρήσεις Ελλήνων, που αναζητούν συμπατριώτες τους, οι οποίοι να μιλούν τα κινεζικά και να μπορούν να συνεννοούνται». Μικρό διάλειμμα στις σπουδές της έκανε πέρσι με την ελπίδα να επιστρέψει στην Ελλάδα και να ψάξει για δουλειά. Δεν κατάφερε να βρει κάτι αξιόλογο κι επέστρεψε στην Κίνα, όπου εργάζεται στη Σαγκάη ολοκληρώνοντας παράλληλα το μεταπτυχιακό της.
Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Παιδείας, οι επιπλέον γλώσσες, που μαθαίνουν σήμερα οι Έλληνες, είναι κινεζικά, βουλγαρικά, ρωσικά, τουρκικά, σερβικά και αραβικά. Οι περισσότεροι απ΄αυτούς, όμως, γνωρίζουν ήδη μία ή δύο από τις βασικές γλώσσες, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά και ισπανικά. Ιδιαίτερα τα ισπανικά, τα τελευταία χρόνια συγκεντρώνουν τις προτιμήσεις μεγάλης μερίδας των Ελλήνων, ενώ και τα τουρκικά σημειώνουν άνοδο.
«Μία ερμηνεία είναι το ότι οι σχέσεις μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων έχουν βελτιωθεί και παράλληλα, έχουν αρχίσει να αναπτύσσονται και οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των δύο χωρών. Τελευταία θα μπορούσα να πω ότι τα τουρκικά έχουν γίνει "μόδα" στην Ελλάδα, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι, που τα διδάσκονται για καθαρά τουριστικούς λόγους», λέει ο κ. Τσαρμανίδης.
Το γεγονός ότι οι Ελληνες διαθέτουν περισσότερα από 590 εκατ. ευρώ τον χρόνο για ξένες γλώσσες, εκτιμούν οι εκπαιδευτικοί ότι δείχνει την «πολυγλωσσία» που υπάρχει στην Ελλάδα, και συγχρόνως τις ελλείψεις του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας.
Φέτος, το υπουργείο Παιδείας θέλοντας να «θεραπεύσει» την «πληγή» των οικογενειών, που αιμορραγούν οικονομικά για πάσης φύσεως φροντιστήρια, εισήγαγε τη διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας από την πρώτη τάξη του δημοτικού. Έτσι, αναμένεται να διαμορφωθεί μία γενιά ανθρώπων, οι οποίοι ολοκληρώνοντας την υποχρεωτική εκπαίδευση είναι πιθανό να κατέχουν σε καλό επίπεδο δύο ξένες γλώσσες, βασικό προσόν για την εξέλιξή τους σε επαγγελματικό επίπεδο, αλλά και γενικά σε μορφωτικό.
Στην Πανεπιστημιακή Λέσχη της Αθήνας, όπου διδάσκονται από σουαχίλι μέχρι ρωσικά, παρατηρείται μικρή αύξηση των «μαθητών» της κινεζικής γλώσσας, ωστόσο, κινεζικά αρχίζουν πλέον να μαθαίνουν παιδιά μόλις 8 και 9 ετών.
«Δεν ξέρω αν αυτό είναι μια επιθυμία των γονιών για να είναι τα παιδιά τους διαφορετικά από τα άλλα», λέει ο κ. Τσαρμανίδης και συνεχίζει: «Το φαινόμενο της "αγάπης" των κινεζικών άρχισε έναν χρόνο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου και πολλοί ιδιοκτήτες φροντιστηρίων ενέταξαν τη γλώσα στο πρόγραμμά τους, περιμένοντας το μεγάλο "μπαμ". Ωστόσο, η αύξηση της εκμάθησης κινεζικών δεν είχε την έκταση που αναμέναμε. Τώρα, όμως, με τις συμφωνίες που έχουν υπογραφεί μεταξύ Κίνας και Ελλάδας, πιστεύω ότι θα έχουμε περισσότερους μαθητές».
Πολλοί θεωρούν ότι ανασταλτικός παράγοντας εκμάθησης της κινεζικής είναι το γεγονός ότι η φιλοσοφία της γλώσσας είναι εντελώς διαφορετική απ΄ όσα γνωρίζουμε. Θεωρείται δύσκολη και περίπλοκη.
«Παρ΄ ολ΄ αυτά, αν κάποιος μάθει μια σειρά ιδεογραμμάτων θα είναι ευκολότερο να συνεχίσει για να ολοκληρώσει το επίπεδο συνεννόησής του», εξηγεί η Λ. Κοκκίνη.
«Χρειάζονται τουλάχιστον έξι μήνες με σχετικά εντατικά μαθήματα για να πούμε ότι κάποιος μπορεί να συνεννοηθεί, να καταλάβει και να τον καταλάβουν στα κινεζικά», προσθέτει ο κ. Τσαρμανίδης.
Η οικονομική κρίση δεν θα μπορούσε να αφήσει έξω τις επιθυμίες των Ελλήνων για εκμάθηση ξένων γλωσσών. Έτσι, παρατηρείται ήδη μείωση εγγραφών μεταξύ 10% και 30% στα φροντιστήρια ξένων γλωσσών.
Πόσο κοστίζει, όμως, το φροντιστήριο για την εκμάθηση μίας γλώσσας, όπως τα κινεζικά, ή τα τουρκικά;
Για να φτάσει κάποιος σ΄ενα ικανοποιητικό επίπεδο χρειάζεται τρία με τέσσερα χρόνια χαλαρού ρυθμού παρακολούθησης και διαβάσματος. Δηλαδή, περίπου δύο ώρες την εβδομάδα. Αυτό το πρόγραμμα κοστίζει, κατά μέσο όσο, περί τα 390 ευρώ το χρόνο ανάλογα με το φροντιστήριο. Αν, όμως, οι ώρες υπερδιπλασιαστούν, τα δίδακτρα φτάνουν τα 800 ευρώ το χρόνο, ενώ απαιτούνται λιγότερο από τέσσερα χρόνια για να επιτευχθεί ένα ικανοποιητικό επίπεδο γνώσης.
Σύμφωνα με τους ιδιοκτήτες φροντιστηρίων, η πλειονότητα εκείνων, οι οποίοι σπεύδουν να μάθουν μία ασυνήθιστη γλώσσα είναι νέοι μεταξύ 18 και 25 χρόνων, ενώ οι περισσότεροι από τους ευρισκόμενους σε ηλικίες κοντά στα 30, που πηγαίνουν σε φροντιστήριο, χρειάζονται τη συγκεκριμένη γλώσσα για τη δουλειά τους.
Ένα ακόμη κίνητρο που ενδεχομένως θα οδηγήσει πολλούς στην εκμάθηση ξένων γλωσσών, είναι η πιστοποίηση των γνώσεων, που θα εφαρμοστεί πλέον και στην Ελλάδα, μέσω του ειδικού Κέντρου του υπουργείου Παιδείας, το οποίο θα πιστοποιεί κάθε γνώση που κάποιος αποκτά, σε οποιαδήποτε ηλικία, διευκολύνοντας έτσι και τη συνέχιση των σπουδών σε ανώτερο επίπεδο.


ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ

Qui tacet consentit*: Η συνείδηση των στενοχωρημένων

Θεόδωρος Κουτρούκης

«Μαζί τα φάγαμε» δήλωσε πρόσφατα υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος επιχειρώντας να κατανείμει τις ευθύνες για την εκτόξευση του δημόσιου χρέους και τα φαινόμενα διασπάθισης του δημόσιου χρήματος.

Εκ πρώτης όψεως η διαπίστωση αυτή δεν φαίνεται παράλογη. Μια αναδρομή στις προσωπικές διαδρομές ζωής των Ελλήνων πείθει για μια κάποια συνενοχή των πολιτών στην πανθομολογούμενη σήψη της νεοελληνικής κοινωνίας: Όλοι κάποτε πληρώσαμε έναν ελεύθερο επαγγελματία χωρίς απόδειξη, παραλείψαμε να ζητήσουμε απόδειξη από μία ταβέρνα, άλλοτε δώσαμε φιλοδώρημα σε αρμόδιο κρατικό λειτουργό ή αγοράσαμε ακίνητο και πληρώσαμε φόρο μόνο για την αντικειμενική αξία, μερικοί από εμάς χειριστήκαμε τα συνταξιοδοτικά μας ζητήματα αξιοποιώντας επιδέξια τα παράθυρα της διάτρητης νομοθεσίας, ενώ θα θυμόμαστε μερικές περιπτώσεις στις οποίες γράψαμε συνταγές στο βιβλιάριο ασθενείας μας για φάρμακα που χρειαζόταν κάποιος άλλος.

Αυτός ο φαύλος κύκλος έχει προ πολλού εγκαθιδρύσει μια κοινωνική συνενοχή, μια «κοινωνία των κολλητών, στην οποία η ανοχή προς την παρανομία προέρχεται ουσιαστικά από την ανοχή προς τον εαυτό μας.

Επομένως, μετά τη μεταπολίτευση σταδιακά οδηγηθήκαμε σε μια κοινωνία όπου κυριάρχησε η ασυδοσία, ο εύκολος και γρήγορος πλουτισμός, η καλοπέραση με δανεικά, το βόλεμα δια των κομματικών ημετέρων, η απαξίωση κάθε αξιολογικής διαδικασίας, η κατασπατάληση δημόσιου χρήματος, η μίζα και η αδιαφορία την πνευματική καλλιέργεια.

Η ευθύνη της πολιτείας στη διαμόρφωση του δυσώδους τέλματος δεν ήταν διόλου αμελητέα: Καταρχήν, περιέβαλε με μια νομιμοφάνεια, δηλ. μια γραφειοκρατική προσομοίωση νομιμότητας, όλα αυτή την κατάσταση. Έπειτα εισέφερε στη διαφθορά προσδίδοντας της συστημικό χαρακτήρα και διευκολύνοντας την τροφοδοσία της με δημόσιο η/και βρώμικο χρήμα. Πολλοί από τους ποικιλόχρωμους αξιωματούχους που θήτεύσαν σε θέσεις ευθύνης του κρατικού μηχανισμού συνέδεσαν τη θητεία τους με την

ανικανότητα, τη φαυλότητα, το ρουσφέτι, τη δωροληψία και τη μίζα και με την εν γένει στάση τους συντέλεσαν αποφασιστικά ώστε η πολιτική διαφθορά να μετατραπεί σε «κανονική συνθήκη». Το πολιτικό προσωπικό κολάκεψε τους πολίτες, εξέθρεψε το ναρκισσισμό, εκμαύλισε τα ήθη και πρόσφερε συμμετοχή στη διαφθορά. Η πολιτεία εμφανώς ανυπόληπτη και γενικά αδιάφορη για την γενικευμένη παραβίαση νόμων ενθάρρυνε τη φοροδιαφυγή, την ex post νομιμοποίηση κάθε παρανομίας, την πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων των υπαλλήλων. Ακόμη, μετέθετε διαρκώς την επίλυση των καίριων προβλημάτων στο μέλλον και υπέθαλψε το χυδαίο λαϊκισμό, την ψηφοθηρία, τον καιροσκοπισμό και τη θεσμική ατροφία. Η γνήσια συμμετοχή στα κοινά ατρόφησε και το πολίτευμα εκφυλίστηκε.

Μέσα σε όλο αυτό το ζοφερό σκηνικό υπάρχει ελπίδα; Αν ναι, αυτή θα πρέπει να αναζητηθεί στις δημιουργικές δυνάμεις της νεοελληνικής κοινωνίας, τις ανεξάρτητες φωνές και κυρίως σε όλους εκείνους που θλίβονται βαθιά από τα δεινά της χρεοκοπημένης χώρας. Η ελπίδα για την Ελλάδα που ονειρευτήκαμε το 1974 ζει στη συνείδηση των στενοχωρημένων.

(Επικ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου) * [Ο σιωπών συναινεί]

Διαμεσολαβητές Υγείας στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης

Φαντάζεστε τη φυσική παρουσία ενός διερμηνέα ανάμεσα στον ψυχοθεραπευτή και τον θεραπευόμενο; Ένας τρίτος σε μια σχέση που είναι φτιαγμένη για δύο; Είναι δυνατόν;

Κι όμως, χωρίς τη διαμεσολάβησή του δεν θα μπορούσε να επικοινωνήσει ο γιατρός με τον αλλοδαπό ασθενή. Πόσο μάλλον όταν εμπόδιο δεν είναι μόνο η άγνωστη γλώσσα, αλλά και ο διαφορετικός πολιτισμός που απειλούν την εξ ορισμού "πολιτισμικά ευαίσθητη" θεραπευτική προσέγγιση του μετανάστη.
Ο θεσμός αυτού του συνδετικού κρίκου που ονομάζεται "πολιτισμικός διαμεσολαβητής", αρχίζει και κάνει την εμφάνισή του στην Ελλάδα (από μη κυβερνητικές οργανώσεις, κρατικές υπηρεσίες και κάποια δημόσια νοσοκομεία), ενώ έχει προ πολλού καθιερωθεί σε άλλες χώρες.
Σε θέματα ψυχικής υγείας, το Κέντρο Ημέρας "Βαβέλ", ανέλαβε το 2007 στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος "Ψυχαργώ", να υλοποιήσει το πρόγραμμα των πολιτισμικών διαμεσολαβητών, εκπαιδεύοντας μέχρι στιγμής 30 αλλοδαπούς, που μιλούν 15 γλώσσες και διαλέκτους.
Εδρεύει σ’ ένα καλοδιατηρημένο νεοκλασικό, στην πλατεία Αμερικής, προσφέροντας δωρεάν υπηρεσίες ψυχικής υγείας σε μετανάστες, αλλά και πρακτικές οδηγίες που τους βοηθούν να μην χάνονται στον γραφειοκρατικό λαβύρινθο της χώρας που ζουν, στα νοσοκομεία, στα δικαστήρια, στα σχολεία, σε όλο το άγνωστο σύστημα, με το οποίο έρχονται σε επαφή. Γιατί είναι ευνόητο ότι το πρώτο μέλημα ανθρώπων που βρίσκονται στο όριο της ύπαρξης δεν υπήρξε ποτέ η ψυχική τους υγεία, αλλά η διατροφή, η στέγη, η εργασία, η εγγραφή των παιδιών τους στα σχολεία.
"Ο πολιτισμικός διαμεσολαβητής, διευκολύνει τη γλωσσική επικοινωνία και τη συνάντηση του θεραπευτή με το διαφορετικό πολιτισμικό περιβάλλον του θεραπευόμενου, γνωρίζει τις κακοτοπιές και τις διεξόδους", λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο επικεφαλής της "Βαβέλ", ψυχολόγος Νίκος Γκιωνάκης και εξηγεί: "Για παράδειγμα ότι ένας άνδρας δεν χαιρετά δια χειραψίας μια μουσουλμάνα ή ότι η ίδια δεν θα δεχθεί ως διερμηνέα έναν άνδρα και θα απορρίψει τις υπηρεσίες του κέντρου, έως την εντελώς διαφορετική λεκτική έκφραση της ψυχικής κατάστασης που υπάρχει σε κάποιες κουλτούρες. Γιατί όταν ένας ασθενής από την Αφρική λέει ότι νιώθει να περπατάνε μυρμήγκια στο κεφάλι του κι όχι ότι έχει άγχος, καταλαβαίνετε ότι πρόκειται για μια εντελώς διαφορετική πολιτισμική αντίληψη της υγείας".
Απαράβατος κανόνας της δουλειάς του διαμεσολαβητή, είναι να μεταβιβάζει με ακρίβεια το νόημα από το ένα πρόσωπο στο άλλο, να μην αναλύει την πληροφορία, να μην αποφασίζει τι πρέπει και τι δεν πρέπει να μεταβιβαστεί. Να κρατιέται ουδέτερος στη σχέση θεραπευτή-θεραπευόμενου, μια παρουσία "αόρατη". Γι΄αυτό εκπαιδεύεται και εξασκείται επί μήνες.
Το μοντέλο εκπαίδευσης βασίζεται στην εμπειρία του διαπολιτισμικού ψυχιατρικού κέντρου του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης. "Ο διερμηνέας πρέπει να αποφεύγει την οικειότητα με τον θεραπευόμενο, να μην του πιάνει κουβέντα εκτός θεραπείας, να γνωρίζει πως από μια λανθασμένη προσωπική του άποψη την οποία εξέφρασε στη θεραπεία μπορεί να δημιουργήσει ένταση ανάμεσα στον θεραπευόμενο και τον γιατρό", μας εξηγεί η ψυχολόγος- εκπαιδεύτρια διαμεσολαβητών, Μαριάννα Ασημακοπούλου.
Η δε συνεργασία γιατρού και διαμεσολαβητή, προάγεται και από την κοινή τους εκπαίδευση γιατί έχει βιωματικό χαρακτήρα, συμπληρώνει ο Νίκος Γκιωνάκης.
Οι πολιτισμικοί διαμεσολαβητές είναι νέοι σε ηλικία και εναλλάσσονται σ΄αυτόν τον χώρο γιατί πολλοί αναγκάζονται να μεταναστεύσουν ξανά. Κάποιοι άλλοι είναι δραστήρια μέλη της κοινότητάς τους ή έχουν μεγαλώσει στην Ελλάδα, όπως η ψυχολόγος Εγκίντα Λέκκα από τα Τίρανα, η οποία βρέθηκε να κάνει την πρακτική της στη "Βαβέλ" και παραμένει, αλλά, όπως λέει, όχι για πολύ γιατί "ο πολιτισμικός διαμεσολαβητής δεν είναι ακόμα επάγγελμα με πτυχίο κατοχυρωμένο από το κράτος, δεν βγάζεις αρκετά χρήματα να ζήσεις απ΄αυτήν τη δουλειά, γι' αυτό και δεν την κάνεις για πολλά χρόνια". "Βέβαια για μένα -συνεχίζει η ίδια-, "είναι μεγάλη εμπειρία και νιώθω ότι προσφέρω. Σκεφτείτε μόνο τι γίνεται στα νοσοκομεία με τους συγγενείς που προσπαθούν να απαντήσουν στις ερωτήσεις των γιατρών, για λογαριασμό των ασθενών όταν βέβαια υπάρχουν συγγενείς".
Τη ρωτάμε για τις δυσκολίες της μετάφρασης . "Έμεινα έκπληκτη", μας λέει, "πόσο δύσκολη είναι η διαμεσολάβηση σε περιστατικά διαταραχής του λόγου. Πολύ δύσκολο όμως είναι και να εμπνεύσεις ασφάλεια και εμπιστοσύνη σ’ έναν μετανάστη που έχει υποστεί βασανιστήρια, ξυλοδαρμό, ή σε αιτούντες άσυλο και σε οικονομικούς μετανάστες να σου ανοιχτούν για πράγματα προσωπικά τους, τη στιγμή που φοβούνται μήπως μεταφέρεις τις πληροφορίες εκεί που δεν πρέπει" .
Στη "Βαβέλ", λόγω περιοχής, οι μετανάστες που εξυπηρετούνται είναι στη μεγάλη τους πλειοψηφία Αλβανοί και Αφγανοί. Ο πολιτισμικός διαμεσολαβητής Νασίμ Λομανί, έφυγε από το Αφγανιστάν στα 18 του χρόνια με τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Ταλιμπάν και ύστερα από απίστευτες περιπέτειες έφτασε στην Ελλάδα. Σήμερα, είναι ένας νέος 28 χρόνων, που κατάφερε να στηθεί στα πόδια του και φέτος πέρασε στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Μιλά τις διαλέκτους Φαρσί και Νταρί και πριν εργαστεί στη "Βαβέλ", δούλευε στο Κέντρο Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων.
"Τα προβλήματα ψυχικής υγείας, εμφανίζονται συχνά στο ταξίδι και στην καινούργια χώρα. Οι μετανάστες χωρίς χαρτιά, είναι ένας κόσμος πολύ μπερδεμένος, που ζει σε τρομακτικές συνθήκες και σε σύγκρουση της πραγματικότητας με τη φαντασία τους. Ο μόνος λόγος που συνεχίζουν να παλεύουν είναι η ελπίδα για κάτι καλύτερο", μας λέει ο Νασίμ.
Υπάρχουν περιπτώσεις πολιτισμικών διαμεσολαβητών που δεν άντεξαν τον ρόλο τους, γιατί η διαμεσολάβηση αναβίωσε δικά τους σκληρά βιώματα, καταρρίπτοντας την ουδετερότητα που απαιτείται σε αυτή τη δουλειά.
κείμενο: Νατάσσα Δομνάκη

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ